Ελλάδα – Εκλογές 2012

Γιάννης Μανώλης – Ανεξάρτητοι Έλληνες Β’ Αθηνών - «Γάμος Σαμαρά-Μπακογιάννη: Διαζύγιο της πολιτικής από την ηθική και τη συνέπεια»

 

Του Αντώνη Μποσνακούδη

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Χαρακτηρίζοντας το «πάντρεμα Σαμαρά – Μπακογιάννη» ως γάμο ανθρώπων που μισούνται μεταξύ τους, ο ένας για να σωθεί και η άλλη για να πάρει μια καρέκλα, ο Γιάννης Μανώλης βουλευτής και πάλι υποψήφιος στη Β’ Αθηνών με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τονίζει ότι έτσι επιβεβαιώθηκε ότι η πολιτική έχει πάρει διαζύγιο από την ηθική και τη συνέπεια. Σε μία συνέντευξη με έντονο το προσωπικό στοιχείο, λόγω της αποχώρησής του από τη Ν.Δ. και την στενή σχέση συνεργασίας που είχε με τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά και με ξεκάθαρα στοιχεία οργής κατά της Τρόικας και των εγχώριων εξυπηρετητών της, ξεκαθαρίζει πολλά σημεία σχετικά με τις θέσεις των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Παραθέτει τις προτεραιότητες για τις πρώτες εβδομάδες και μήνες μετά τις εκλογές και αξιολογεί με καυστικό τρόπο άλλα κόμματα και την πορεία τους. Αξιοσημείωτο είναι ότι λέει ανοιχτά ότι η σημερινή Ευρώπη δεν είναι η Ευρώπη που μπήκαμε και αυτή που ονειρεύονται οι λαοί. Έτσι φωτίζει μία σημαντική πτυχή της στάσης των Ανεξαρτήτων Ελλήνων απέναντι στις ευρωπαϊκές ηγεσίες: «Πιστεύω ότι η αντίσταση των Ελλήνων στις προηγούμενες εκλογές, αν έχει συνέχεια, θα ξυπνήσει τα αντανακλαστικά των άλλων λαών της Ευρώπης (κυρίως της νότιας Ευρώπης που έχουν τα ίδια προβλήματα), θα αντιδράσουν και αυτοί και η Ευρώπη θα βρεθεί σε ένα δίλλημα: είτε θα καταρρεύσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, είτε θα αναγκαστούν να κάνουν υποχωρήσεις και να δώσουν τη δυνατότητα να ανασάνουν οι πολίτες στις χώρες που έχουν προβλήματα».

 

 

Η συνέντευξη

 

- Περιγράψτε μας από τη δική σας οπτική την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, όπως επίσης και πώς φτάσαμε σε αυτή και τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα.

- Όλοι βιώνουμε την κατάσταση. Όταν μια χώρα φτάνει σε σημείο να μην μπορεί να δώσει φάρμακα στους καρκινοπαθείς, όταν φτάνει τους πολίτες σε σημείο εξαθλίωσης και ταπείνωσης (γιατί δεν είναι μόνο η εξαθλίωση, οι πολίτες αισθάνονται και ταπεινωμένοι) από τον τρόπο που φτάσαμε ως εδώ, από μια απόφαση να προσφύγουμε στο ΔΝΤ και στην Τρόικα, όπου μας επιβάλλονται πολιτικές που μας καταστρέφουν και παρόλα αυτά οι πολιτικοί μας συνεχίσουν αυτή την πολιτική (παρότι το αποτέλεσμα είναι πολύ κακό, μπαίνουμε σε ύφεση. Η ανεργία έχει αυξηθεί δραματικά, η αγορά δεν κινείται, οι μισθοί και συντάξεις έχουν πέσει πολύ χαμηλά, οι φόροι έχουν γίνει δυσβάστακτοι για πολλούς - όσοι τρέχουν στις εφορίες να καταθέσουν δηλώσεις βλέπουν ότι πρέπει να πληρώσουν πέντε και δέκα φορές από ότι πλήρωναν τα προηγούμενα χρόνια - τα χαράτσια έρχονται το ένα μετά το άλλο), το δραματικό είναι ότι δεν βλέπουμε πουθενά φως. Δεν βλέπουμε πουθενά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, η πολιτική του Μνημονίου. Το Μνημόνιο κακώς μπερδεύεται με την Δανειακή Σύμβαση διότι είναι ένα μείγμα πολιτικής που μας το επιβάλλουν οι άνθρωποι της Τρόικας γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να συμφωνήσουμε σε μια πολιτική για να μειώσουμε τα ελλείμματα. Αυτή η πολιτική είναι καταστροφική. Σήμερα τα κόμματα, κυρίως η Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που έχουν τη βασική ευθύνη, διότι υπέγραψαν, ψήφισαν, τώρα έρχονται να αμφισβητήσουν ακόμη και αυτά που ψήφισαν πρόσφατα (και αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο θα τα αμφισβητήσουν και πώς θα πάνε στους δανειστές να ζητήσουν αλλαγές όταν τα έχουν υπογράψει πριν από λίγο καιρό). Ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει μια άλλη στρατηγική, τον τελευταίο καιρό φαίνεται να κάνει μια μεγάλη στροφή σε σχέση με την καταγγελία του Μνημονίου. Άκουγα να λένε ότι θα αλλάξουν μόνο την κατώτατη σύνταξη τον κατώτατο μισθό και το επίδομα ανεργίας και τίποτε περισσότερο. Πρέπει να αλλάξουμε ριζικά και να καταγγείλουμε. Η πολιτική πρέπει να αλλάξει με νόμο, στη Βουλή. Όπως αποφασίστηκαν κάποια μέτρα, έτσι πρέπει να καταργηθούν και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την Βουλή δηλαδή μονομερώς. Δεν θα το επιτρέψουν οι ξένοι, έχουμε όμως το δικαίωμα να το κάνουμε. Όποιοι λένε ότι θα ζητήσουμε από τους Τροικανούς, τους δανειστές μας, να μας επιτρέψουν να αλλάξουμε κάποια πράγματα, θεωρούν λάθος ότι μπορεί να γίνει διότι σε κάθε περίπτωση και με κάθε ευκαιρία οι ξένοι μας τονίζουν ότι πρέπει να συνεχιστεί αυτή η πολιτική. Άρα υπάρχει αδιέξοδο και μόνο με την καταγγελία και την κατάργηση στην πράξη του μίγματος πολιτικής που είναι το Μνημόνιο, μπορούμε να φτάσουμε σε λύση.

- Σας κατηγορούν, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τα άλλα κόμματα που έχουν προέλθει από διάσπαση της Ν.Δ. του ΠΑ.ΣΟ.Κ., από άτομα που έχουν αποχωρήσει, ότι πώς και έγινε και το θυμηθήκατε τώρα. Τι κάνατε όταν ήσασταν εσείς στη Ν.Δ. για παράδειγμα; Τώρα σας ήρθε η ευαισθησία; Ο Πάνος Καμμένος δηλαδή δεν τα ήξερε όλα αυτά;

- Εγώ μπορώ να μιλήσω τον εαυτό μου. Θα μπορούσα να μείνω στη Ν.Δ. και να είναι βουλευτής. Φαινόταν από τις δημοσκοπήσεις. Ήμουν κοντά στον πρόεδρο τον Αντώνη Σαμαρά για τα δυόμισι τελευταία χρόνια, ήμουν από τους βασικούς υποστηρικτές του, αλλά μου ζητήθηκε να πάθω μετάλλαξη. Όταν επί δυόμισι χρόνια είμαι στο πεζοδρόμιο και όταν παλιότερα ως βουλευτής είχα διαφωνήσει είχα παραιτηθεί είχα καταψηφίσει πέντε έξι νομοσχέδια που αφορούσαν κοινωνικά ζητήματα. Αυτή τη μετάλλαξη, με τους πολίτες που αντιδρούσαν στο Μνημόνιο, δεν μπορούσα να την πάθω. Και γι' αυτό δεν με διέγραψε κανένας, έφυγα μόνος μου. Είπα ότι εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω την πολιτική Σαμαρά και φεύγω. Μπήκα σε μια περιπέτεια με τους Ανεξάρτητους Έλληνες διότι θεωρώ όταν διαφωνείς με μια πολιτική που κυριαρχεί στον τόπο σου αυτή την περίοδο, μόνο μέσα από μια προσπάθεια και μέσα από έναν αγώνα μπορείς να την παλέψεις. Αλλιώς από το σπίτι σου είναι σαν να δίνεις ανοχή στην πολιτική με την οποία διαφωνείς. Γι' αυτό εντάχθηκα σε αυτό το κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Οι άλλοι βουλευτές διεγράφησαν διότι δεν υπάκουσαν στην εντολή να ψηφιστεί το Μνημόνιο-2. Μόνο και μόνο η καταψήφιση και η διαγραφή τους δείχνει ότι υπάρχουν άνθρωποι με αντοχές. Μπορεί συνολικά το πολιτικό σύστημα να έχει ευθύνη για ό,τι έχει συμβεί στον τόπο μας τα τελευταία 30 χρόνια (και κυρίως έχει ευθύνη για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών γιατί υπάρχουν πολιτικοί που πλούτισαν όπως για παράδειγμα ο Τσοχατζόπουλος αλλά πίσω από τον Τσοχατζόπουλο υπάρχουν πολλοί άλλοι), υπήρχε ατιμωρησία στο πολιτικό σύστημα. Ο Πάνος Καμμένος ήταν ένας από αυτούς που τα τελευταία δύο με τρία χρόνια διαφωνούσε και φώναζε. Δεν βγάζω τον εαυτό μου εκτός ευθυνών και κάποιους από εμάς που είμαστε στους Ανεξάρτητους Έλληνες, αλλά το γεγονός ότι κάναμε αυτή την προσπάθεια για να συμβάλουμε στην αλλαγή που πρέπει να γίνει στο πολιτικό σύστημα, πιστεύω ότι λέει πολλά.

- Αναφέρατε προηγουμένως «μου ζητήθηκε να πάθω μετάλλαξη». Από ποιούς;

- Από τον κ. Σαμαρά. Γιατί εγώ νομίζω ότι ο κ. Σαμαράς έπαθε μετάλλαξη σε μια νύχτα. Όταν επί δύο χρόνια καταγγέλλεις το Μνημόνιο και πολύ καλά κανείς και το καταγγέλεις, θεωρείς ότι είναι καταστροφή αυτό το μείγμα πολιτικής για τη χώρα, σε βάζει σε ύφεση, σου αυξάνει την ανεργία, μειώνει τα εισοδήματα, κλείνει τα μαγαζιά και ξαφνικά υποχρεούσαι (ή το κάνεις από μόνος σου) να ψηφίσεις το Μνημόνιο-2, που είναι πολύ χειρότερο από το πρώτο και ζητάς από αυτούς που είναι στο κόμμα ή τους συνεργάτες σου να στηρίξουν το Μνημόνιο-2, αν αυτός ο κ. Σαμαράς έπαθε μετάλλαξη, εγώ δεν μπορώ να πάθω. Γι' αυτό έμεινα σταθερός στις απόψεις μου.

- Εσείς πώς αισθανθήκατε όταν αξιωματούχοι της Ε.Ε. και της Τρόικας ας πούμε ότι πίεζαν, εκβίαζαν, ασκούσαν βία σε βουλευτές όπως εσείς, σε μέλη της κυβέρνησης και κυρίως στους αρχηγούς κομμάτων να ευθυγραμμιστούν με τις απόψεις τους; Εσείς πώς το είδατε αυτό;

- Γι' αυτό σας είπα προηγουμένως ότι οι Έλληνες δεν αισθάνονται μόνο ότι έχουν υποστεί μια εξαθλίωση αλλά νιώθουν και ταπεινωμένοι. Και η ταπείνωση προέρχεται ακριβώς από αυτόν τον λόγο ότι υπήρξαν πολιτικά πρόσωπα, βουλευτές, πολιτικό σύστημα που έσκυψε το κεφάλι μπροστά στις εντολές της Τρόικας, δεν είχε το κουράγιο να κάνει κάτι άλλο και ουσιαστικά παραχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας. Το αγγλικό δίκαιο. Έχουμε παραχωρήσει πολλά, πολύ περισσότερα από αυτά που μια χώρα θα μπορούσε να δεχθεί να παραχωρήσει όταν βρίσκεται σε μια ένωση ισότιμων κρατών. Εμείς ουσιαστικά έχουμε παραδοθεί αμαχητί.

- Εσείς πώς αισθανθήκατε; Εμείς το βλέπαμε από έξω.

- Εγώ δεν σταμάτησα να αντιδρώ. Και αισθάνομαι καλά γι' αυτό που κάνω. Θέλω πάνω απ' όλα να τα έχω καλά με τον εαυτό μου γιατί έτσι πρέπει να είναι στην πολιτική. Λυπάμαι πολλούς από τους συναδέλφους μου που κάποιοι καταψήφισαν αλλά αναγκάστηκαν να υπογράψουν μετάνοια για να ξαναγίνουν υποψήφιοι, λυπάμαι αρχηγούς κομμάτων που το επέβαλαν σε κάποιους ανθρώπους οι οποίοι διαφωνούσαν, γιατί αν ήταν ελεύθεροι οι βουλευτές να ψηφίσουν στο δεύτερο Μνημόνιο δεν θα βρίσκονταν ούτε 50 βουλευτές να ψηφίσουν. Αλλά οι αρχηγοί των κομμάτων για κομματική πειθαρχία και με αποφάσεις που πάρθηκαν σε κλειστά γραφεία οδήγησαν πολλούς βουλευτές να χάσουν την αξιοπρέπειά τους διότι νομίζω ότι όταν διαφωνείς με κάτι αλλά το ψηφίζεις ουσιαστικά χάνεις την αξιοπρέπειά σου.

- Έτσι όπως το λέτε, ουσιαστικά μπορούμε να πούμε ότι στους βουλευτές και τους αρχηγούς κομμάτων ασκήθηκε κάτι μεταξύ πιέσεως και εκβιασμού.

- Δεν ξέρω τι ασκήθηκε στους αρχηγούς κομμάτων και με ποιον τρόπο ασκήθηκε γιατί δεν ήμουν στις συζητήσεις με την Τρόικα, αλλά στους βουλευτές των κομμάτων για να ψηφίσουν το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά και το πρώτο, ασκήθηκε πίεση. Ασκήθηκε πίεση πάνω στη λογική ότι ο βουλευτής που εκλέγεται μια φορά, έχει ως πρώτη προτεραιότητά του την επανεκλογή του, άρα είναι αποφασισμένος και αναγκασμένος να κάνει πολλές υποχωρήσεις για να κρατήσει την καρέκλα του. Έτσι έκαναν πολλοί βουλευτές, γιατί θεωρώ ότι αν δεν μετρούσε αυτό θα σκέφτονταν το κόστος που έπαιρναν ψηφίζοντας τέτοια μέτρα, το κόστος του να μην μπορούν να κυκλοφορούν στο δρόμο και διότι οι πολίτες έφταναν μέχρι και σε ακραία σημεία, είχαμε και γιαουρτώματα. Όταν κάποιος ρισκάρει όλα αυτά και τα ρισκάρει για μια καρέκλα, νομίζω ότι είναι κατάντια της πολιτικής.

- Ας εξετάσουμε το σημερινό πρόσωπο της Ευρώπης. Σε ποια Ευρώπη βλέπετε ότι ζούμε; Είναι η Ευρώπη στην οποία μπήκε η Ελλάδα...

- Καμία σχέση. Καμία σχέση. Ο αείμνηστος Καραμανλής μας έβαλε σε μια Ευρώπη των λαών όπου το βασικό στοιχείο ήταν η ισόρροπη ανάπτυξη όλων των λαών. Σήμερα έχουμε μια Ευρώπη όπου η Μέρκελ (σε κάποια στιγμή με τον Σαρκοζύ, κάποια στιγμή και με άλλον) επιβάλλουν τις απόψεις τους. Επιβάλλουν να αγοράζουμε πλοία και γενικά εξοπλισμό δίνοντας μίζες, εκμεταλλευόμενοι τις αντιστάσεις των Ελλήνων και άλλωνπολιτικών. Έκαναν τη δουλειά τους. Μας δάνειζαν για να μας πουλάνε όπλα, τηλεπικοινωνιακό υλικό σε τιμές πολύ υψηλότερες. Άρα η Ευρώπη στην οποία σήμερα ζούμε δεν έχει καμία σχέση με την Ευρώπη στην οποία μπήκαν οι λαοί και την οποία ονειρεύονται οι λαοί. Πιστεύω ότι η αντίσταση των Ελλήνων στις προηγούμενες εκλογές, αν έχει συνέχεια, θα ξυπνήσει τα αντανακλαστικά των άλλων λαών της Ευρώπης (κυρίως της νότιας Ευρώπης που έχουν τα ίδια προβλήματα), θα αντιδράσουν και αυτοί και η Ευρώπη θα βρεθεί σε ένα δίλλημα: είτε θα καταρρεύσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, είτε θα αναγκαστούν να κάνουν υποχωρήσεις και να δώσουν τη δυνατότητα να ανασάνουν οι πολίτες στις χώρες που έχουν προβλήματα. Δεν είμαι βέβαιος ότι η κυρία Μέρκελ μπορεί να κάνει το δεύτερο, γιατί επιμένει πεισματικά στο πρώτο και το κόστος σε κάποια στιγμή θα είναι τεράστιο για την Ευρώπη.

- Δηλαδή είναι σαν να λέμε ότι η πηγή της διαφθοράς που πλήτει και την Ελλάδα, ουσιαστικά έχει ευρωπαϊκή ταυτότητα.

- Δεν είναι μόνο ευρωπαϊκής ταυτότητας, διότι αν δεν είσαι διεφθαρμένος και είσαι έντιμος, δεν μπορεί να σε διαφθείρει κανένας. Απλώς, υπήρχαν στην Ελλάδα πρόθυμοι άνθρωποι να το κάνουν. Για να υπάρξει διαφθορά και διαπλοκή πρέπει να υπάρχουν δύο πλευρές. Δεν γίνεται με έναν. Υπήρχε Τσοχατζόπουλος και άλλοι πολλοί Τσοχατζόπουλοι στην Ελλάδα, οι οποίοι ήρθαν σε συναλλαγή με τους προμηθευτές οπλικών συστημάτων (Γερμανοί και άλλοι) και οι μεν πλούτισαν παράνομα και οι άλλοι έκαναν τη δουλειά τους και μας φόρτωσαν σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και με άχρηστο (κατά την άποψή μου) υλικό. Ο Χριστοφοράκος της Siemens είναι άλλη μια απόδειξη, που σήμερα ζει ελεύθερος στη Γερμανία, ο οποίος συναλλασσόταν με πολλούς Έλληνες πολιτικούς. Θέλω να θυμίσω ότι πάρα πολλοί από αυτούς που θέλουν να μας σώσουν σήμερα είχαν καθημερινή επαφή με τον κ. Χριστοφοράκο, φαίνεται από το ημερολόγιο με 40 και 50 επισκέψεις. Σκέφτομαι ότι αν μια φορά είχα συναντηθεί με τον κ. Χριστοφοράκο, θα ήμουν στα μανταλάκια (και καλώς θα ήμουν στα μανταλάκια). Για κάποιους άλλους όμως δεν συμβαίνει το ίδιο. Είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα και σήμερα φιλοδοξούν να μας σώσουν παίροντας πάλι καρέκλες στο πολιτικό σύστημα.

- Βλέπουμε δηλαδή ότι υπάρχει κίνδυνος όπως γίνεται τώρα με την επιβολή απόψε στην Ελλάδα, ξεκινάει από την Ελλάδα ένα «παιχνίδι» επιβολής απολυταρχίας μέσα στην Ε.Ε.;

- Κοιτάξτε, εμείς είμαστε το πειραματόζωο. Μας τιμωρούν περισσότερο από ό,τι πρέπει, διότι και εμείς έχουμε κάνει τα λάθη μας, διότι θέλουν να δώσουν μήνυμα σε άλλους λαούς «προσέξτε, γιατί θα πάθετε τα ίδια που παθαίνουν οι Έλληνες» και αυτό νομίζω ότι είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Οι λαοί είναι ελεύθεροι. Δεν νομίζω ότι μπορούν να υποκύψουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε τέτοιο καθεστώς, αν κάποιοι επιθυμήσουν να το δημιουργήσουν. Το ότι υπάρχει προτεραιότητα στις τράπεζες και ότι οι τράπεζες κυριαρχούν στην Ευρώπη και ότι ουσιαστικά οι τραπεζίτες είναι αυτοί που καθορίζουν την πολιτική της Ευρώπης σε αυτούς τους λαούς, είναι μια πραγματικότητα. Αν όμως δεν υπερισχύσει η πολιτική, τότε το οικοδόμημα θα γκρεμιστεί σε κάποια στιγμή, δεν θα αντέξει διότι οι λαοί θα αντιδράσουν και πολύ καλά θα κάνουν να αντιδράσουν.

- Δεν ακούμε πολύ να υπάρχει απαίτηση και επιστροφή των κλεμμένων (από Siemens κ.λπ.) και κυρίως τις πολεμικές αποζημιώσεις.

- Εμείς το φωνάζουμε αλλά όπως βλέπετε, μας κόβουν τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ παίζουν σημαντικό, καταλυτικό ρόλο σε αυτά που παίζουν στην επικαιρότητα, ποιο είναι το πρώτο θέμα. Και τα μέσα ενημέρωσης σήμερα προσπαθούν με χίλιους δύο τρόπους να στηρίξουν το πολιτικό σύστημα, το Μνημόνιο. Η ατζέντα που παίζει σήμερα δημιουργώντας ένα νέο πόλο (που μας γυρίζει πίσω πενήντα χρόνια) δηλαδή Αριστεράς - Δεξιάς, διότι κατά την άποψή μου δεν υπάρχει τέτοιος πόλος, είναι δημιούργημα των ΜΜΕ με εμπνευστή τον κ. Σαμαρά για να σωθεί, αποπροσανατολίζοντας τον λαό από τα πραγματικά προβλήματα. Αν δεν επικρατήσει στην ατζέντα η καθημερινότητα του πολίτη, φοβάμαι ότι το αποτέλεσμα θα είναι τέτοιο που οι πολίτες, μετά από ένα ή δύο μήνες στο δρόμο, θα το έχουν μετανιώσει πικρά. Αλλά όπως λένε στην Ελλάδα μετά από την απομάκρυνση από το ταμείο κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται. Ας δουν πόσο μειώθηκε ο μισθός τους, η σύνταξή τους τι γίνεται με τα φάρμακα τους κ.λπ. για να δουν τι γίνεται.

- Όταν μιλήσατε για τα ΜΜΕ ακούστηκε σαν τον κ. Τσίπρα ο οποίος πρόσφατα έκανε καταγγελίες για συγκεκριμένα κανάλια ότι διαστρεβλώνουν τις καταστάσεις και δημιουργούν αρνητικό κλίμα υπέρ του Μνημονίου.

- Ο Τσίπρας όμως είναι σε όλα τα κανάλια.

- Το σύστημα των ΜΜΕ όπως λέγεται έχει αριστερό DNA.

- Το σύστημα των μέσων ενημέρωσης παίζει στο ρυθμό που κάποιοι καθορίζουν σε κλειστά γραφεία και σκοτεινούς κύκλους. Σήμερα προκειμένου να σώσουν τον Σαμαρά δημιουργούν τον κίνδυνο του ΣΥΡΙΖΑ, για να διαμορφώσουν τον Τσίπρα ως νέο Παπανδρέου και να δημιουργήσουν αυτό το δίπολο. Αυτό το δίπολο μπορεί στο τέλος να τους βγει σε κακό. Μπορεί ο Τσίπρας να τους κάνει την έκπληξη, όμως αυτός ήταν ο αρχικός στόχος. Ο Τσίπρας δεν έχει αντιληφθεί ότι έχει μπει στο ίδιο λούκι και έχει γίνει το αγαπημένο παιδί των ΜΜΕ και τον αναγάγουν στο ένα τμήμα του διπόλου. Έβλεπα με έκπληξη τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι δεν θα υπάρξει μονομερής καταγγελία και ότι θα αλλάξουν με νόμο μόνο το θέμα της κατώτατης σύνταξης και του επιδόματος ανεργίας, ό,τι λέει και η Ν.Δ., με τη διαφορά ότι αυτοί λένε ότι θα το κάνουν με νόμο ενώ η Ν.Δ. μετά από συζήτηση. Αν είναι έτσι τα πράγματα, γιατί να μην κάνουν κυβέρνηση μαζί την επόμενη μέρα; Όσο πλησιάζει κάποιος στο Μαξίμου βάζει νερό στο κρασί του, αλλάζει και αυτό το διαπιστώνω με τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Ξεκίνησε ως κόμμα διαμαρτυρίας και τώρα που βλέπει ότι μπορεί να του δοθεί εντολή για να αναλάβει τις τύχες της χώρας αρχίζει να αλλάζει και μην απορρήσετε αν μετά από τις εκλογές να λέει ότι προσπάθησε αλλά δεν πέτυχε πολλά και ότι το Μνημόνιο αυτή η στιγμή είναι μονόδρομος.

- Ο ΣΥΡΙΖΑ ειδικά είναι δύσκολο να πει κάτι τέτοιο.

- Τίποτα δεν είναι αδύνατο στην πολιτική. Το πού ξεκίνησε πριν από τις εκλογές και πού βρίσκεται σήμερα εμένα μου λέει ότι δεν έχει μεγάλες διαφορές από τη Ν.Δ.. Πέρα από τις κορόνες, βλέπω τεράστια διαφοροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

- Αυτήν την διαφοροποίηση θα μπορούσαμε να τη δούμε σε δύο χρονικές περιόδους. Δηλαδή να δούμε τον ΣΥΡΙΖΑ των Αλαβάνου, Κουβέλη, Παπαγιαννάκη, Κουναλάκη κλπ και τον σύγχρονο ΣΥΡΙΖΑ.

- Καλά, δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο αλλά και εγώ δεν αναφέρομαι σε αυτήν. Το τότε ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα ακραίο κόμμα διαμαρτυρίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αστικοποιηθεί πολύ, έχει μπει σε άλλη λογική, έχει δεχθεί την Ευρώπη, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και το ευρώ και πολλά άλλα. Μπορεί μετά τις εκλογές να δεχθεί περισσότερα. Έχει διανύσει μεγάλη απόσταση. Αυτό δεν είναι κακό, εκείνο όμως που λέω εγώ είναι ό,τι βλέπω την αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ πριν από 10 με 15 ημέρες. Που μπορεί να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές και την επόμενη ημέρα των εκλογών αν είναι πρώτο κόμμα. Έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί του.

- Μήπως όμως έτσι βοηθήσει να πλησιάσει ακόμη περισσότερο στους Ανεξάρτητους Έλληνες, να βάλει στο περιθώριο θέματα όπως οι λαθρομετανάστες κ.λπ.;

- Σε αυτά δεν έχω δει στροφή, μόνο στο θέμα της αντιμετώπισης του Μνημονίου.

- Θα καλωσορίζατε όμως μια τέτοια στροφή όπως στο θέμα των λαθρομεταναστών, στα εθνικά θέματα;

- Βεβαίως, θα είναι καλό για τη χώρα. Γιατί οι θέσεις του είναι ακραίες και για τους λαθρομετανάστες και στα θέματα με την Τουρκία και στα Σκόπια. Όταν ακούς τον άλλο να λέει ότι θα ρισκάραμε να μείνουμε χωρίς εξοπλισμούς, θα ρισκάραμε με την Τουρκία! Στα εθνικά θέματα δεν ρισκάρεις να μείνεις ανοχύρωτος απέναντι στους Τούρκους. Σε αυτά τα θέματα είναι καλές οι αλλαγές. Εκείνο που με ενοχλεί είναι στα θέματα του Μνημονίου. Η καταγγελία έγινε επανεξέταση, μετά έγινε μια σκληρή στροφή από κάποια στελέχη ότι θα το καταργήσουν. Άκουγα τον εκπρόσωπο επί των οικονομικών θεμάτων που έλεγε ότι θα αλλάξουν τρία τέσσερα σημεία και όχι όλο το Μνημόνιο. Υπάρχει μια αλλαγή η οποία δεν με ικανοποιεί. Οι άλλες αλλαγές μακάρι να γίνουν.

- Αν γίνονταν θα μπορούσε να υπάρξει κυβερνητική συνεργασία μαζί σας;

- Αυτή τη στιγμή το ζητούμενο δεν είναι μια κυβέρνηση αριστερής κατεύθυνσης όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που έγινε ξαφνικά αριστερό ή προοδευτικό. Αυτά είναι ψευτοδιλήμματα. Τους ζητούμενο για τη χώρα εδώ που βρίσκεται είναι μια εθνική κυβέρνηση. Μια εθνική κυβέρνηση όπου όλες οι δυνάμεις με βάση μια προγραμματική συμφωνία που θα αφορά κυρίως το Μνημόνιο άλλα και τα εθνικά θέματα, για να σώσουμε τον τόπο. Δεν έχει να κάνει ούτε με ακροδεξιά ούτε με αριστερά στοιχεία. Γιατί για να σας θυμίσω καμιά φορά στην Ευρώπη η σοσιαλδημοκρατία έχει κάνει τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά του κοινωνικού κράτους.

- Ο διαχωρισμός «αριστερά - δεξιά» ήταν ουσιαστικά η αντανάκλαση του σοβιετικού κατά του δυτικού κόσμου επί ψυχρού πολέμου. Χρησιμοποιείται όμως ακόμη και σήμερα, ενώ υπάρχει ο άλλος διαχωρισμός «καθεστωτικός - αντικαθεστωτικός» δηλαδή για παγκοσμιοποίηση και αντιπαγκοσμιοποίηση. Από την δική σας την πλευρά βλέπετε να υπάρχει διαχωρισμός αριστερά - δεξιά;

- Εγώ ήμουν πάντα δεξιός, δεν το κρύβω. Εγώ δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός. Πραγματικά πιστεύω ότι έχουν αλλάξει οι χαρακτηρισμοί...

- Δηλαδή η κυρία Ρεπούση έχει πατριωτισμό.

- Όχι δεν μιλάω για την κυρία Ρεπούση, αναφέρομαι σε ανθρώπους που δεν προκαλούν με τις τοποθετήσεις τους, δεν αναφέρομαι στην κυρία Ρεπούση και σε πολλούς άλλους. Δεν μπορώ να θεωρήσω άλλα κόματα ότι δεν είναι πατριώτες, έστω και αν χρησιμοποιούν άλλη φρασεολογία. Το ότι η πολιτική τους μπορεί να είναι λανθασμένη σε κάποια θέματα, όπως των λαθρομεταναστών και στα εθνικά θέματα, που μπορεί να δημιουργεί κινδύνους για τη χώρα, δεν νομίζω ότι το κάνουν ηθελημένα. Από εκεί και πέρα η κυρία Ρεπούση και πολλοί άλλοι σαν την κυρία Ρεπούση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν πατριώτες. Έχω ξεκινώ από το δεδομένο ότι όλοι θέλουν να σώσουν την Ελλάδα να την βοηθήσουν, άσχετα αν κάποιοι από αυτούς δεν το εννοούν, διότι χρειάζεται να αποδειχθεί στην πράξη αν αυτό συμβαίνει ή δεν συμβαίνει. Εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει δεξιά και αριστερά με τη λογική που έχουμε μάθει μέχρι τώρα. Να σας πω ότι πολλοί αριστεροί στην Ελλάδα έχουν δημιουργήσει προβλήματα στον τουρισμό με τη συμπεριφορά τους, το συνδικαλισμό, δεν βοηθούσαν τη χώρα. Αλλά αυτοί θεωρούν ότι πάντα πρέπει να υπάρχει σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει όπως ήταν στις εποχές πριν από πενήντα χρόνια. Ξέρω πολλούς μικρομεσαίους επιχειρηματίες που τώρα είναι άνεργοι και είναι στην ίδια μοίρα με κάποιον που έχασε τη δουλειά του. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει.

- Όμως, ο διαχωρισμός «Αριστερά - Δεξιά» θα χρησιμοποιείται για τη διάλυση του κοινωνικού συνόλου, ως χειρισμός κατά κάποιο τρόπο του πολιτικού σκηνικού.

- Χρησιμοποιείται. Χρησιμοποιείται και από πολιτικούς, γι' αυτό και εγώ αισθάνομαι πολύ καλά που δηλώνω Ανεξάρτητος Έλληνας, που διαφωνώ και με νεοφιλελεύθερες απόψεις διότι η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού είναι καταστροφική για τη χώρα κατά την άποψή μου. Θεωρώ και αυτούς εξίσου επικίνδυνους με τους αριστερούς που έχουν άλλες ακραίες απόψεις απόλυτου κρατισμού. Νομίζω ότι αυτές οι διαφοροποιήσεις είναι περισσότερο τεχνητές για να παγιδεύσουν τον κόσμο και να ψηφίσει συναισθηματικά πάνω στη λογική ότι επειδή ψήφιζε αριστερά ή δεξιά να εξακολουθήσει το ίδιο. Όλα πρέπει να κρίνονται από την καθημερινή συμπεριφορά όλων μας.

- Μέσα στην παγκοσμιοποίηση που είμαστε μπορούμε να δούμε τους πολιτιστικούς και πνευματικούς κινδύνους που επιφέρει; Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πώς θα βλέπατε τη σχέση της Ελλάδας τόσο με τη Ρωσία όσο και με την Κίνα; Έχει αναφερθεί ότι η Ρωσία και Κίνα μας έδιναν δάνεια και βοήθεια για να μην πάμε στο ΔΝΤ.

- Αυτός ο δογματισμός που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ότι είμαστε στο ευρώ πάση θυσία εμένα με ενοχλεί. Γιατί το «πάση θυσία» που είμαι σημαίνει να χάσω την εθνική μου κυριαρχία, την ταυτότητά μου για να είμαι στο ευρώ και στην Ευρώπη. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να έχεις ταυτότητα ως έθνος και η Ελλάδα έχει ταυτότητα και να έχεις ανοιχτούς διαύλους συνεργασίας με όλες τις χώρες. Συμφωνώ με αυτούς που λένε ότι πρέπει να ακουμπίσουμε και στη Ρωσία και στην Κίνα, άλλωστε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προσπάθησε με τις δύο χώρες αλλά αντιμετωπίστηκε από άλλες χώρες που δεν συμφωνούσε με την πολιτική τους, με τρόπο που προκαλεί απορίες και πρέπει σε κάποια στιγμή να δοθούν απαντήσεις. Με τη Ρωσία έχουμε κοινή θρησκεία και έχει αποδείξει ότι μπορεί να μας στηρίξει σε δύσκολες στιγμές. Και με την Κίνα. Δεν συμφωνώ με τη λογική που υπάρχει τώρα ότι «θα δανείζεστε μόνο από εμάς», «θα εξαρτάστε μόνο αποκλειστικά από εμάς και από πουθενά αλλού». Πιστεύω η χώρα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να κάνει και κάτι άλλο. Αυτό μπορεί να συνδεθεί και με το θέμα της ΑΟΖ. Λυπάμαι πολύ όταν ακούω σε τηλεοπτικά προγράμματα και συζητήσεις που συμμετέχω ακόμη και δημοσιογράφοι να μου λένε «αυτό δεν πρέπει να γίνει μονομερώς, είμαστε σε δύσκολη περιοχή». Η Κύπρος, με βάση το ότι είναι πολύ μικρή χώρα δεν θα έπρεπε να κηρύξει ΑΟΖ, επειδή έχει την απειλή της Τουρκίας. Το έκανε όμως και είναι παραγωγός χώρα με συνεργασίες που την προστάτευσαν από την Τουρκία. Και δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς; Είναι απλό, υπάρχει το δίκαιο της θάλασσας. Μόνο η Τουρκία δεν έχει υπογράψει, εμείς το έχουμε υπογράψει. Αύριο το πρωί μπορούμε να κηρύξουμε ΑΟΖ. Αν δείχνουμε ότι φοβόμαστε, αν λένε ακόμη και δημοσιογράφοι ότι είναι επικίνδυνο αυτό το παιχνίδι τότε δεν θα το κάνουμε ποτέ. Πιστεύω ότι οι συνεργασίες στο γεωπολιτικό σύστημα πρέπει να εξυπηρετούν το συμφέρον της χώρας και να μην είμαστε δογματικοί ότι παραμένουμε εδώ έστω και αν αλλοιώνεται η ταυτότητά μας, ο χαρακτήρας μας ως έθνος ή παραχωρούμε την κυριαρχία μας. Θεωρώ ότι είναι πολύ σοβαρό θέμα για να αντιμετωπίζεται με τέτοια προσέγγιση από ορισμένους δογματικούς.

- Ας θεωρήσουμε ότι τα πράγματα πηγαίνουν πολύ καλά για εσάς και ότι βρίσκεστε σε μια κυβέρνηση στην οποία μπορείτε να επηρεάσετε τα πράγματα. Χωρίς να κάνετε παραχωρήσεις. Ποιες θα ήταν οι προτεραιότητες που θα προωθούσατε για αυτή την κυβέρνηση τις πρώτες εβδομάδες, πρώτους μήνες, οι οποίες πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν;

- Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να γίνουν τρία τέσσερα πράγματα. Το ένα είναι η επιτροπή λογιστικού ελέγχου για να δούμε το πραγματικό μας χρέος. Το χρέος της χώρας μας μου θυμίζει το χρέος του συγχωρεμένου του πατέρα μου, στην Αγροτική Τράπεζα. Είχε πάρει 50.000 δραχμές, είχε πληρώσει 200.000 δραχμές και χρωστούσε 500.000, όπως παρόμοια ήταν όλοι οι αγρότες. Αυτά τα πανωτόκια και τα τοκογλυφικά επιτόκια έχουν κάνει τη χώρα μας να χρωστάει πάρα πολλά σε σχέση με αυτά που έπρεπε να χρωστάει. Ας λένε κάποιοι ότι δεν μπορεί να αποδώσει σε ένα ή δύο μήνες, πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία για να δούμε τί χρωστάμε και να επιστρέψουμε αυτά που όντως χρωστάμε. Το δεύτερο είναι να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ. Το τρίτο είναι να ξεκαθαρίσουμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Τράπεζας της Ελλάδος, γιατί αυτή είναι που κάνει τις διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους και τις Τράπεζες και πρέπει να ελέγχεται από το κράτος. Το τέταρτο είναι να διεκδικήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις. Εγώ ντρέπομαι να ακούω υπουργό να μου λέει ότι χάθηκε ο φάκελος. Δείχνει μια υποτέλεια απέναντι στην Γερμανία. Πρέπει να τους θυμίζουμε ότι έχουν πάρει κατοχικό δάνειο και πρέπει να πληρώσουν. Οι πολιτικοί δεν το προωθούν αυτό διότι υπάρχει φόβος και υποτέλεια. Θα αλλάξουμε επίσης τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και θα υπάρξει τιμωρία όλων των πολιτικών προσώπων που έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις διαφοράς, θα φροντίσουμε για ελευθερία στη δικαιοσύνη για να αντιμετωπίσει αυτές τις υποθέσεις, δήμευση περιουσιών των ενόχων για να νοιώσουν δικαίωση οι πολίτες.

- Την απλή λογική θα την διεκδικήσετε;

- Πρέπει να αποκτήσουμε κουλτούρα συνεργασιών. Τώρα δείχνουμε ότι δεν έχουμε κουλτούρα συνεργασιών. Και απορώ με τον ΣΥΡΙΖΑ που έλεγε ότι είναι υπέρ της απλής αναλογικής και τώρα που μεγάλωσε λίγο ξαφνικά το ξέχασε και προσπαθεί και αυτός να πάρει το μπόνους για το χρησιμοποιήσει. Αν είναι πρώτο κόμμα θα κάνει την απλή αναλογική; Φοβάμαι όχι.

- Τί αλλαγές πιστεύετε ότι πρέπει να γίνουν στα μέσα ενημέρωσης τόσο από την ιδιοκτησιακή πλευρά όσο και από πλευράς δεοντολογίας;

- Τα μέσα ενημέρωσης κατά την άποψή μου είναι ένα κομμάτι της κοινωνίας μας, του συστήματος. Το κακό ξεκινάει όταν οι ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης είναι ταυτόχρονα και εργολάβοι. Κάνουν δημόσια έργα και θέλουν να τα έχουν καλά με την εκάστοτε εξουσία. Αυτή η διαπλοκή υπάρχει και δεν αλλάζει, πρέπει λοιπόν να βρεθεί τρόπος να μην μπορούν να ασχολούνται με τα μέσα ενημέρωσης άνθρωποι οι οποίοι ταυτόχρονα είναι και εργολάβοι δημοσίων έργων.

- Αυτό όμως το έκοψε η Ε.Ε.

- Ναι γιατί βολεύεται η Ε.Ε.. Όταν μερικά κανάλια εδώ έχουν μετατραπεί σε παγαλάκια της Ε.Ε., δεν σημαίνει ότι εμείς που το πιστεύουμε δεν πρέπει να το διεκδικούμε. Από εκεί ξεκινούν όλα. Αυτό που γίνεται με ενοχλεί. Έμεινα έκπληκτος όταν είδα μια απόφαση στα χέρια μου στις 15 Μαΐου, μία ημέρα πριν από την οικουμενική κυβέρνηση όπου ο υπουργός κ. Βορίδης υπέγραφε τη λειτουργία διοδίων στην Καλαμάτα από την επόμενη μέρα. Δεν μπορούσε να περιμένει για μετά τις εκλογές;

- Αν ήσασταν και εσείς στη Ν.Δ. θα αναρωτιόσασταν;

- Εγώ έχω ένα καλό ή κακό, αν θέλετε. Λέω τα πράγματα με το όνομά τους. Άσχετα σε ποιο κόμμα είμαι.

- Πώς βλέπετε την πτώση του ΛΑΟΣ, δεδομένου ότι πολλά απ' αυτά που λέγονται σήμερα ως επιχειρήματα και κρίσιμα θέματα όπως η λαθρομετανάστευση ουσιαστικά ξεκίνησαν και προωθήθηκαν από αυτούς;

- Όσο δύσκολα κάποιος ανεβαίνει, τόσο εύκολα καταστρέφεται. Ο κ. Καρατζαφέρης θεωρώ ότι έκανε μεγάλες κωλοτούμπες. Ήθελε να το παίξει ότι αυτός κάνει κυβέρνηση, όπως έκανε την κυβέρνηση Παπαδήμου. Ήθελε να θεωρήσει ότι με το πρώτο Μνημόνιο έσωσε την Ελλάδα. Και το δεύτερο το ήθελε αλλά οι δημοσκοπήσεις τον έκαναν να κάνει κωλοτούμπα, η οποία δεν ήταν πειστική, γιατί όταν εσύ επιλέγεις μια κυβέρνηση, εσύ επιλέγεις τον πρωθυπουργό, βάζεις βέτο, βγαίνεις παντού και είσαι το αγαπημένο παιδί των ΜΜΕ και κόβεις τις γέφυρες με τον λαό, την καθημερινότητα, τον κόσμο, τότε αυτά παθαίνεις. Έχει ευθύνες κατά την άποψή μου.

- Ήταν και οι επιλογές των συνεργατών, των ανθρώπων μέσα στο κόμμα.

- Το ότι κάποιοι μεγάλωσαν ξαφνικά λόγω Καρατζαφέρη, αλλά μπήκαν στο σύστημα και έγιναν μέρους του συστήματος, είναι μια πραγματικότητα. Αλλά αυτά παθαίνει κάποιος αν δεν στηρίζεται σε στέρεες βάσεις.

- Σε σχέση με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, θεωρείτε ότι η περίπτωση του ΛΑΟΣ αποτελεί μάθημα ή υπενθύμιση ώστε να αποτελεί εγγύηση για τους ψηφοφόρους σας ότι δεν θα αλλάξετε;

- Αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει μόνο με τους Ανεξάρτητους Έλληνες πρέπει να συμβαίνει με το κάθε κόμμα. Το παράδειγμα του ΛΑΟΣ είναι παράδειγμα για όλους. Πρέπει να υπάρχει συνέπεια στην πολιτική. Για παράδειγμα το πάντρεμα Σαμαρά – Μπακογιάννη (επειδή έχω ζήσει το μίσος μεταξύ των δύο αυτών ανθρώπων) με έκανε να δω ότι υπήρξε ένας γάμος ανθρώπων που μισούνται μεταξύ τους, ο ένας για να σωθεί και η άλλη για να πάρει μια καρέκλα. Επιβεβαιώθηκε αυτό που συμβαίνει στην πράξη στην Ελλάδα ότι η πολιτική έχει πάρει διαζύγιο από την ηθική και τη συνέπεια.

 

 

© FarosRadio.gr - All Rights Reserved.
Free Joomla! templates by Engine Templates